وَالْمُطَلَّقَاتُ
يَتَرَبَّصْنَ
بِأَنفُسِهِنَّ ثَلاَثَةَ
قُرُوَءٍ وَلاَ يَحِلُّ
لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ
مَا خَلَقَ اللّهُ فِي
أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ
يُؤْمِنَّ بِاللّهِ
وَالْيَوْمِ الآخِرِ
وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ
بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ
إِنْ أَرَادُواْ
إِصْلاَحًا وَلَهُنَّ
مِثْلُ الَّذِي
عَلَيْهِنَّ
بِالْمَعْرُوفِ
وَلِلرِّجَالِ
عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ
وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكُيمٌ
(228)
الطَّلاَقُ مَرَّتَانِ
فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ
أَوْ تَسْرِيحٌ
بِإِحْسَانٍ وَلاَ
يَحِلُّ لَكُمْ أَن
تَأْخُذُواْ مِمَّا
آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا
إِلاَّ أَن يَخَافَا
أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ
اللّهِ فَإِنْ خِفْتُمْ
أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ
اللّهِ فَلاَ جُنَاحَ
عَلَيْهِمَا فِيمَا
افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ
حُدُودُ اللّهِ فَلاَ
تَعْتَدُوهَا وَمَن
يَتَعَدَّ حُدُودَ اللّهِ
فَأُوْلَـئِكَ هُمُ
الظَّالِمُونَ (229)
فَإِن طَلَّقَهَا فَلاَ
تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ
حَتَّىَ تَنكِحَ زَوْجًا
غَيْرَهُ فَإِن
طَلَّقَهَا فَلاَ جُنَاحَ
عَلَيْهِمَا أَن
يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا
أَن يُقِيمَا حُدُودَ
اللّهِ وَتِلْكَ حُدُودُ
اللّهِ يُبَيِّنُهَا
لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
(230)
وَإِذَا طَلَّقْتُمُ
النَّسَاء فَبَلَغْنَ
أَجَلَهُنَّ
فَأَمْسِكُوهُنَّ
بِمَعْرُوفٍ أَوْ
سَرِّحُوهُنَّ
بِمَعْرُوفٍ وَلاَ
تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا
لَّتَعْتَدُواْ وَمَن
يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ
ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلاَ
تَتَّخِذُوَاْ آيَاتِ
اللّهِ هُزُوًا
وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ
اللّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا
أَنزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ
الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ
يَعِظُكُم بِهِ
وَاتَّقُواْ اللّهَ
وَاعْلَمُواْ أَنَّ
اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ
عَلِيمٌ (231)
وَإِذَا طَلَّقْتُمُ
النِّسَاء فَبَلَغْنَ
أَجَلَهُنَّ فَلاَ
تَعْضُلُوهُنَّ أَن
يَنكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ
إِذَا تَرَاضَوْاْ
بَيْنَهُم بِالْمَعْرُوفِ
ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَن
كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ
بِاللّهِ وَالْيَوْمِ
الآخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى
لَكُمْ وَأَطْهَرُ
وَاللّهُ يَعْلَمُ
وَأَنتُمْ لاَ
تَعْلَمُونَ (232)
بايد كه زنان مطلقه تا سه
بار پاك شدن از شوهر كردن
باز ايستند. و اگر به خدا
و روز قيامت ايمان دارند
روا نيست كه آنچه را كه
خدا در رحم آنان آفريده
است پنهان دارند . و در
آن ايام اگر شوهرانشان
قصد اصلاح داشته باشند به
باز گرداندنشان سزاوار
ترند . و براي زنان حقوقي
شايسته است همانند وظيفه
اي كه بر عهده آنهاست ولي
مردان را بر زنان مرتبتي
است و خدا پيروزمند و
حكيم است.(228)
طلاق رجعي دو بار است
( طلاق قابل بازگشت )
و از آن پس يا به نيكو
وجهي نگهداشتن اوست يا به
نيكو وجهي رها ساختنش . و
حلال نيست كه از آنچه به
زنان داده ايد چيزي باز
ستانيد مگر آنكه بدانند
كه حدود خدا را رعايت
نميكنند
( به سبب ناسازگاري)
اما هرگاه دانستيد كه آن
دو حدود خدا را رعايت
نميكنند اگر زن خود را از
شوي بازخرد ، گناهي بر آن
دو نيست . اينها حدود
خداست. از آن تجاوز مكنيد
كه ستمكاران از حدود خدا
تجاوز ميكنند .
(229 )
پس اگر باز زن را طلاق
داديد
( براي بار سوم )
ديگر بر او حلال نيستيد ،
مگر آنكه به نكاح مرد
ديگر درآيد و هرگاه آن
مرد ، زن را طلاق دهد ،
اگر ميدانند كه حدود خدا
را رعايت ميكنند رجوعشان
را گناهي نيست. اينها
حدود خداست بيان شده براي
مردمي دانا
(230)
هرگاه زنان را طلاق داديد
و مهلتشان سرآمد ، يا
آنها را به نيكو وجهي نگه
داريد يا به نيكو وجهي
رها سازيد . و تا بر آنها
زيان برسانيد يا ستم
بكنيد نگاهشان مداريد . و
هر كس كه چنين كند به
خويشتن ستم كرده است . و
آيات خدا را به ريشخند
مگيريد و از نعمتهايي كه
خدا به شما داده است و از
آيات و حكمتي كه براي
موعظه شما فرستاده است
ياد كنيد و از خدا بترسيد
و بدانيد كه او به همه
چيز آگاه است .
(231 )
و
چون زنان را طلاق داديد
و مهلتشان سر آمد ، مانع
نشويد كه به نكاح همسران
سابق خود در آيند ،
هرگاه كه ميانشان رضايتي
حاصل شده باشد . كسي كه
از شما به خدا و روز
قيامت ايمان آورده باشد
اينچنين پند ميگيرد . و
اين شما را بهتر و به
پاكي نزديكتر است . خدا
ميداند و شما نميدانيد .
(
232 )
سوره بقره - آيه 232 -
231 - 230 - 229 - 228
طلاق
لاَّ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ
إِن طَلَّقْتُمُ
النِّسَاء مَا لَمْ
تَمَسُّوهُنُّ أَوْ
تَفْرِضُواْ لَهُنَّ
فَرِيضَةً
وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى
الْمُوسِعِ قَدَرُهُ
وَعَلَى الْمُقْتِرِ
قَدْرُهُ مَتَاعًا
بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا
عَلَى الْمُحْسِنِينَ
(236)
وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ
مِن قَبْلِ أَن
تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ
فَرَضْتُمْ لَهُنَّ
فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا
فَرَضْتُمْ إَلاَّ أَن
يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ
الَّذِي بِيَدِهِ
عُقْدَةُ النِّكَاحِ
وَأَن تَعْفُواْ أَقْرَبُ
لِلتَّقْوَى وَلاَ
تَنسَوُاْ الْفَضْلَ
بَيْنَكُمْ إِنَّ اللّهَ
بِمَا تَعْمَلُونَ
بَصِيرٌ (237)
اگر زناني را كه با آنها
نزديكي نكرده ايد و مهري
برايشان مقرر نداشته ايد
طلاق دهيد گناهي نكرده
ايد ولي آنها را به چيزي
در خور بهره مند سازيد .
توانگر به قدر توانش و
درويش به قدر توانش اين
كاري است شايسته و نيكو
.
(236 )
اگر برايشان مهري معين
كرده ايد و پيش از نزديكي
طلاقشان ميدهيد ، نصف
آنچه را كه مقرركرده ايد
بپردازيد مگر آنكه خود يا
كسي كه عقد نكاح به دست
اوست ، آن را ببخشد و
بخشيدن شما به پرهيزكاري
نزديكتر است . و فضيلت را
ميان خود فراموش مكنيد كه
خدا به كارهايي كه ميكنيد
بيناست .
(
237 )
سوره بقره - آيه 237 -
236
طلاق
وَلِلْمُطَلَّقَاتِ
مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ
حَقًّا عَلَى
الْمُتَّقِينَ
براي زنان مطلقه بهره اي
است شايسته
( يعني از طرف شوهر بايد
عطيه اي در حد عرف تعيين
شود )
كه اين عمل مردان
پرهيزكار است .
سوره بقره – آيه 241
طلاق
وَإِنْ أَرَدتُّمُ
اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ
مَّكَانَ زَوْجٍ
وَآتَيْتُمْ إِحْدَاهُنَّ
قِنطَارًا فَلاَ
تَأْخُذُواْ مِنْهُ
شَيْئًا أَتَأْخُذُونَهُ
بُهْتَاناً وَإِثْماً
مُّبِيناً (20)
وَكَيْفَ تَأْخُذُونَهُ
وَقَدْ أَفْضَى
بَعْضُكُمْ إِلَى بَعْضٍ
وَأَخَذْنَ مِنكُم
مِّيثَاقًا غَلِيظًا (21)
اگر خواستيد زني به جاي
زني ديگر بگيريد
( زن اول را طلاق داده و
زن ديگري به جاي او
بگيريد )
و او را مال فراوان داده
ايد(
به زن اول )
، نبايد چيزي از او باز
ستانيد. آيا به زنانتان
تهمت ميزنيد تا مهرشان را
باز پس گيريد ؟ اين گناهي
آشكاراست .
(
20 )
و
چگونه شما آن مال را باز
پس ميگيريد و حال آنكه هر
يك از شما از ديگري بهره
مند شده ايد و زنان از
شما پيمان استواري گرفته
اند.
(21 )
سوره نسا – آيه 21 – 20
طلاق
وَلَن تَسْتَطِيعُواْ أَن
تَعْدِلُواْ بَيْنَ
النِّسَاء وَلَوْ
حَرَصْتُمْ فَلاَ
تَمِيلُواْ كُلَّ
الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا
كَالْمُعَلَّقَةِ وَإِن
تُصْلِحُواْ وَتَتَّقُواْ
فَإِنَّ اللّهَ كَانَ
غَفُورًا رَّحِيمًا (129)
وَإِن يَتَفَرَّقَا
يُغْنِ اللّهُ كُلاًّ
مِّن سَعَتِهِ وَكَانَ
اللّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا
(130)
هر
چه بكوشيد هرگز نتوانيد
در ميان زنانتان به عدالت
رفتار كنيد . ليكن
يكباره به سوي يكي ميل
نكنيد تا ديگري را سرگشته
رها كرده باشيد. اگر از
درآشتي درآييد و
پرهيزكاري كنيد خدا
آمرزنده و مهربان است .
(
129 )
و
اگر آن دو از يكديگر جدا
شوند خدا هر دو را به
كمال فضل خويش بي نياز
سازد كه خدا گشايش دهنده
و حكيم است .
(
130)
سوره نسا - آيه 130 -
129
طلاق
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ
الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ
طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن
قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ
فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ
مِنْ عِدَّةٍ
تَعْتَدُّونَهَا
فَمَتِّعُوهُنَّ
وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًا
جَمِيلًا
اي كساني كه ايمان آورده
ايد ، چون زنان مومن را
نكاح كرديد و پيش از آنكه
با آنها نزديكي كنيد
طلاقشان گفتيد ، شما را
بر آنها عده اي نيست كه
آن را بشماريد ، تا
به سر آورند.
( عده زماني است كه بايد
از طلاق بگذرد و مدت آن
سه پاكي بر زن است )
پس ايشان را برخوردار
كنيد و به شيوه اي نيكو
رهايشان سازيد .
سوره الاحزاب – آيه 49
طلاق
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ
إِذَا طَلَّقْتُمُ
النِّسَاء
فَطَلِّقُوهُنَّ
لِعِدَّتِهِنَّ
وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ
وَاتَّقُوا اللَّهَ
رَبَّكُمْ لَا
تُخْرِجُوهُنَّ مِن
بُيُوتِهِنَّ وَلَا
يَخْرُجْنَ إِلَّا أَن
يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ
مُّبَيِّنَةٍ وَتِلْكَ
حُدُودُ اللَّهِ وَمَن
يَتَعَدَّ حُدُودَ
اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ
نَفْسَهُ لَا تَدْرِي
لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ
بَعْدَ ذَلِكَ أَمْرًا
(1)
فَإِذَا بَلَغْنَ
أَجَلَهُنَّ
فَأَمْسِكُوهُنَّ
بِمَعْرُوفٍ أَوْ
فَارِقُوهُنَّ
بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا
ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنكُمْ
وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ
لِلَّهِ ذَلِكُمْ يُوعَظُ
بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ
بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ
الْآخِرِ وَمَن يَتَّقِ
اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ
مَخْرَجًا (2)
وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ
لَا يَحْتَسِبُ وَمَن
يَتَوَكَّلْ عَلَى
اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ
إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ
أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ
اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ
قَدْرًا (3)
اي پيامبر هر زمان
خواستيد زنان را طلاق
دهيد ، در زمان عده
( زماني كه از حيض پاك
شده اند و بعد از آن هم
با آنها نزديكي
نكرده ايد)
طلاقشان دهيد . و شمار
عده نگه داريد
( تا سه پاكي از آنها
بگذرد )
و از خداوند يكتا بترسيد
. و آنها را از خانه
هايشان بيرون مكنيد و
آنها نيز خودشان از خانه
بيرون نروند
( در زمان عده )
مگر آنكه به آشكارا مرتكب
كاري زشت شوند . اينها
احكام خدا است . و هر كه
از آنها تجاوز كند به خود
ستم كرده است . تو چه
داني ، شايد خدا از اين
پس امري تازه پديد آورد
(1
)
و
چون به پايان مدت عده
رسيدند ، يا به وجهي نيكو
نگاهشان داريد يا به وجهي
نيكو از آنها جدا شويد و
دو تن عادل از خودتان به
شهادت گيريد. و براي خدا
شهادت را به راستي ادا
كنيد. هر كه به خدا و روز
قيامت ايمان دارد ،
اينچنين اندرز مي دهند. و
هركه از خدا بترسد براي
او راهي براي بيرون شدن
قرار خواهد داد .
(2
)
و
از جايي كه گمانش را
ندارد روزي اش ميدهد . و
هر كه بر خدا توكل كند ،
خدا او را كافي است . خدا
كار خود را به اجرا
ميرساند و هر چيز را
اندازه اي قرار داده است
.
(3)
سوره الطلاق- آيه 3- 2- 1
وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ
فَنَظِرَةٌ إِلَى
مَيْسَرَةٍ وَأَن
تَصَدَّقُواْ خَيْرٌ
لَّكُمْ إِن كُنتُمْ
تَعْلَمُونَ
و اگر وام دار ، تنگدست
بود ، مهلتي بايد داد تا
توانگر گردد . و اگر دانا
باشيد ، دانيد كه چون بر
او ببخشاييد برايتان بهتر
است .
سوره بقره – آيه 280
وَاللَّائِي يَئِسْنَ
مِنَ الْمَحِيضِ مِن
نِّسَائِكُمْ إِنِ
ارْتَبْتُمْ
فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ
أَشْهُرٍ وَاللَّائِي
لَمْ يَحِضْنَ
وَأُوْلَاتُ الْأَحْمَالِ
أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ
حَمْلَهُنَّ وَمَن
يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل
لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ
يُسْرًا (4)
ذَلِكَ أَمْرُ اللَّهِ
أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ
وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ
يُكَفِّرْ عَنْهُ
سَيِّئَاتِهِ وَيُعْظِمْ
لَهُ أَجْرًا (5)
از ميان زنانتان آنهايي
كه از حيض مايوسند و شما
از نظر حاملگي شك داريد
( كه ممكن است بزودي حيض
شوند )
و آنهايي كه هنوز حيض
نشده اند
(
دختران زود ازدواج كرده )
عده شان سه ماه است
(
سه ماه ﻳﺎ سه پاکی منتظر
بمانيد )
و
عده زنان آبستن همان وضع
حمل است . و هر كه از خدا
بترسد ، خدا كارش را آسان
خواهد كرد .
(4)
اين فرمان خداست كه به
شما نازل كرده است . و هر
كه از خدا بترسد ،
گناهانش را از او مي
زدايد و او را پاداشي
بزرگ
ميدهد .
(5)
سوره الطلاق - آيه 5 - 4
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ لاَ تَقْرَبُواْ
الصَّلاَةَ وَأَنتُمْ
سُكَارَى حَتَّىَ
تَعْلَمُواْ مَا
تَقُولُونَ وَلاَ جُنُبًا
إِلاَّ عَابِرِي سَبِيلٍ
حَتَّىَ تَغْتَسِلُواْ
وَإِن كُنتُم مَّرْضَى
أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ
جَاء أَحَدٌ مِّنكُم مِّن
الْغَآئِطِ أَوْ
لاَمَسْتُمُ النِّسَاء
فَلَمْ تَجِدُواْ مَاء
فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدًا
طَيِّبًا فَامْسَحُواْ
بِوُجُوهِكُمْ
وَأَيْدِيكُمْ إِنَّ
اللّهَ كَانَ عَفُوًّا
غَفُورًا
اي كساني كه ايمان آورده
ايد آنگاه كه مست هستيد
گرد نماز مگرديد تا
بدانيد كه چه ميگوييد . و
نيز در حال جنابت تا غسل
كنيد مگر آنكه رهگذر
باشيد . و اگر بيمار يا
كه در سفربوديد ، يا از
مكان قضاي حاجت باز گشته
ايد ، يا با زنان جماع
كرده ايد و آب نيافتيد ،
با خاك پاك تيمم كنيد و
صورت و دستهايتان را با
آن خاك مسح كنيد . هر
آينه خدا عفو كننده و
آمرزنده است .
سوره نسا - آيه 43
غسل
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ إِذَا قُمْتُمْ
إِلَى الصَّلاةِ
فاغْسِلُواْ وُجُوهَكُمْ
وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى
الْمَرَافِقِ
وَامْسَحُواْ
بِرُؤُوسِكُمْ
وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى
الْكَعْبَينِ وَإِن
كُنتُمْ جُنُبًا
فَاطَّهَّرُواْ وَإِن
كُنتُم مَّرْضَى أَوْ
عَلَى سَفَرٍ أَوْ جَاء
أَحَدٌ مَّنكُم مِّنَ
الْغَائِطِ أَوْ
لاَمَسْتُمُ النِّسَاء
فَلَمْ تَجِدُواْ مَاء
فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدًا
طَيِّبًا فَامْسَحُواْ
بِوُجُوهِكُمْ
وَأَيْدِيكُم مِّنْهُ مَا
يُرِيدُ اللّهُ
لِيَجْعَلَ عَلَيْكُم
مِّنْ حَرَجٍ وَلَـكِن
يُرِيدُ لِيُطَهَّرَكُمْ
وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ
عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ
تَشْكُرُونَ
اي كساني كه ايمان آورده
ايد ، چون به نماز
برخاستيد ، صورت و دستها
را تا آرنج بشوييد و سر و
پاهايتان را تا قوزك مسح
كنيد . و اگر جنب بوديد
خود را پاك سازيد . و اگر
بيمار يا در سفر بوديد يا
از جاي قضاي حاجت آمده
بوديد ، يا با زنان
نزديكي كرده بوديد ، و آب
نيافتيد ، با خاك پاك
تيمم كنيد و صورت و
دستهايتان را با آن مسح
كنيد . خدا نمي خواهد شما
در رنج افتيد ، بلكه
ميخواهد شما را پاكيزه
سازد و نعمتش را بر شما
تمام كند ، باشد كه سپاس
گزاريد .
سوره المائده – آيه 6
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُوا اجْتَنِبُوا
كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ
إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ
إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا
وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم
بَعْضًا أَيُحِبُّ
أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ
لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا
فَكَرِهْتُمُوهُ
وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ
اللَّهَ تَوَّابٌ
رَّحِيمٌ
اي كساني كه ايمان آورده
ايد از گمان فراوان
بپرهيزيد . زيرا پاره اي
از گمانها در حد گناه است
. و در كارهاي پنهاني
يكديگر جستجو مكنيد . و
از يكديگر غيبت مكنيد .
آيا هيچ يك از شما دوست
دارد گوشت برادر مرده خود
را بخورد ؟ پس آن را
ناخوش خواهيد داشت . و از
خدا بترسيد ، زيرا كه
خداوند توبه پذير و
مهربان است .
سوره الحجرات – آيه 12
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُوا اجْتَنِبُوا
كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ
إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ
إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا
وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم
بَعْضًا أَيُحِبُّ
أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ
لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا
فَكَرِهْتُمُوهُ
وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ
اللَّهَ تَوَّابٌ
رَّحِيمٌ
اي كساني كه ايمان آورده
ايد از گمان فراوان
بپرهيزيد . زيرا پاره اي
از گمانها در حد گناه است
. و در كارهاي پنهاني
يكديگر جستجو مكنيد . و
از يكديگر غيبت مكنيد .
آيا هيچ يك از شما دوست
دارد گوشت برادر مرده خود
را بخورد ؟ پس آن را
ناخوش خواهيد داشت . و از
خدا بترسيد ، زيرا خدا كه
خداوند توبه پذير و
مهربان است .
سوره الحجرات – آيه 12
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ
فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ
الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ
وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِن
رَّبِّكَ وَمَا اللّهُ
بِغَافِلٍ عَمَّا
تَعْمَلُونَ
و از هر كجا و بسوي هر
ديار كه بيرون شدي روي
بطرف كعبه آور ، چون اين
دستور قبله بر وجه ثواب و
به امر خداست.
سوره بقره – آيه 149
وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ
أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا
إِلاَّ خَطَئًا وَمَن
قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَئًا
فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ
مُّؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ
مُّسَلَّمَةٌ إِلَى
أَهْلِهِ إِلاَّ أَن
يَصَّدَّقُواْ فَإِن
كَانَ مِن قَوْمٍ عَدُوٍّ
لَّكُمْ وَهُوَ مْؤْمِنٌ
فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ
مُّؤْمِنَةٍ وَإِن كَانَ
مِن قَوْمٍ بَيْنَكُمْ
وَبَيْنَهُمْ مِّيثَاقٌ
فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ
إِلَى أَهْلِهِ
وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ
مُّؤْمِنَةً فَمَن لَّمْ
يَجِدْ فَصِيَامُ
شَهْرَيْنِ
مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً
مِّنَ اللّهِ وَكَانَ
اللّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
(92)
وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِنًا
مُّتَعَمِّدًا
فَجَزَآؤُهُ جَهَنَّمُ
خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ
اللّهُ عَلَيْهِ
وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ
لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا
(93)
هيچ مومني را نرسد كه
مومني را جز به خطا
( ﻏﻴﺮ عمد )
بكشد . و هر كس كه مومني
را به خطا بكشد بايد كه
بنده اي مومن را آزاد كند
و خونبهايش را به خانواده
اش تسليم كند ، مگر آنكه
خونبها را ببخشند و اگر
مقتول ، مومن و از قومي
است كه دشمن شماست ، فقط
بنده مومن را آزاد كند .
و اگر از قومي است كه با
شما پيمان بسته اند ،
خونبها به خانواده اش
پرداخت شود و بنده مومني
را آزاد كند . و هر كس كه
بنده اي نيابد براي توبه
دو ماه پي در پي روزه
بگيرد . و خدا دانا و
حكيم است .
(
92 )
و
هر كس مومني را به عمد
بكشد ، كيفر او جهنم است
كه در آن همواره خواهد
بود و خدا بر او خشم گيرد
و لعنتش كند و برايش
عذابي بزرگ آماده سازد .
(
93 )
سوره نسا - آيه 93 -
92
قتل
وَلاَ تَقْتُلُواْ
أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ
إِمْلاقٍ نَّحْنُ
نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُم
إنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ
خِطْءًا كَبِيرًا
فرزندان خويش را از بيم
درويشي و فقر نكشيد . ما
هم شما را روزي ميدهيم و
هم ايشان را . كشتنشان
خطاي بزرگي است.
سوره الا سرا – آيه 31
قتل
وَلاَ تَقْتُلُواْ
النَّفْسَ الَّتِي
حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ
بِالحَقِّ وَمَن قُتِلَ
مَظْلُومًا فَقَدْ
جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ
سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف
فِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ
كَانَ مَنْصُورًا
كسي را كه خدا كشتنش را
حرام كرده است ، مكشيد
مگر به حق . و هر كس كه
به ستم كشته شود به طلب
كننده خون او قدرتي داده
ايم. ولي در انتقام از حد
نگذرد كه او پيروزمند است
.
سوره الا سرا – آيه 33
سایت را مرور کنید: