يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ كُتِبَ
عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ
فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ
بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ
بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى
بِالأُنثَى فَمَنْ عُفِيَ
لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ
فَاتِّبَاعٌ
بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء
إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ
ذَلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن
رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ
فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ
ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ
أَلِيمٌ (178)
وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ
حَيَاةٌ يَاْ أُولِيْ
الأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ
تَتَّقُونَ (179)
اي
كساني كه ايمان آورده ايد
درباره كشتگان بر شما
قصاص مقرر شد . آزاد در
برابر آزاد و بنده در
برابر بنده و زن در
برابر زن. پس هر كس كه از
جانب برادر ديني خود عفو
گردد بايد كه با خشنودي
از پي اداي خونبها رود و
آن را به وجهي نيكو بدو
پردازد. اين حكم تخفيف و
رحمتي است از جانب خداوند
و هر كه از آن سر باز زند
بهره او عذابي است درد
آور.
(
178 )
اي خردمندان شما را در
قصاص كردن زندگي است
(
قصاص براي حفظ حيات شماست
)
باشد كه پروا كنيد.
(
179 )
سوره بقره – آيه 179 -
178
قصاص
وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ
فِيهَا أَنَّ النَّفْسَ
بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ
بِالْعَيْنِ وَالأَنفَ
بِالأَنفِ وَالأُذُنَ
بِالأُذُنِ وَالسِّنَّ
بِالسِّنِّ وَالْجُرُوحَ
قِصَاصٌ فَمَن تَصَدَّقَ
بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ
لَّهُ وَمَن لَّمْ
يَحْكُم بِمَا أنزَلَ
اللّهُ فَأُوْلَـئِكَ
هُمُ الظَّالِمُونَ
و در آن
( تورات )
بر آنان
( يهوديان )
مقرر داشتيم كه جان در
برابر جان ، و چشم در
برابر چشم ، و بيني در
برابر بيني ، و گوش در
برابر گوش ، و دندان در
برابر دندان و نيز همه
ضرب و جرح ها قصاص دارند
و هر كه از قصاص در گذرد
، اين عفو در حكم كفاره
گناهان اوست و كساني
( قاضی )
كه بر وفق آنچه خداوند
نازل كرده است ، حكم
نكنند ، ستمگرند .
سوره المائده – آيه 45
الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ
مِنكُم مِّن نِّسَائِهِم
مَّا هُنَّ
أُمَّهَاتِهِمْ إِنْ
أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا
اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ
وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ
مُنكَرًا مِّنَ الْقَوْلِ
وَزُورًا وَإِنَّ اللَّهَ
لَعَفُوٌّ غَفُورٌ (2)
وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ
مِن نِّسَائِهِمْ ثُمَّ
يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا
فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ
مِّن قَبْلِ أَن
يَتَمَاسَّا ذَلِكُمْ
تُوعَظُونَ بِهِ
وَاللَّهُ بِمَا
تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (3)
فَمَن لَّمْ يَجِدْ
فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ
مُتَتَابِعَيْنِ مِن
قَبْلِ أَن يَتَمَاسَّا
فَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ
فَإِطْعَامُ سِتِّينَ
مِسْكِينًا ذَلِكَ
لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ
وَرَسُولِهِ وَتِلْكَ
حُدُودُ اللَّهِ
وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ
أَلِيمٌ (4)
از ميان شما كساني كه
زنانشان را ظهار ميكنند
(
به زنانشان ميگويند كه تو
مادر من هستي )
بدانند كه زنانشان
مادرانشان نشوند .
مادرانشان فقط زناني
هستند كه آنها را زاييده
اند . و سخني ناپسند و
دروغ است كه ميگويند. و
خدا از گناهان در گذرنده
وآمرزنده است .
(2)
آنهايي كه زنانشان را
ظهار ميكنند
( آنها را مادر خود
ميدانند )
آنگاه كه از آنچه گفته
اند پشيمان ميشوند ، پيش
از آنكه با يكديگر تماس
يابند ، بايد بنده اي
آزاد كنند . اين پندي است
كه به شما ميدهند . و خدا
به كارهايي كه ميكنيد
آگاه است .
(3)
اما كساني كه بنده اي
نيابند ، پيش از آنكه با
يكديگر تماس يابند ، بايد
دو ماه پي در پي روزه
بدارند . و آنكه نتواند ،
شصت
مسكين را طعام دهد . و
اين بدان سبب است كه به
خدا و پيامبرش ايمان
بياوريد اينها حدود خداست
. و براي كافران عذابي
است درد آور.(4)
سوره المجادله- آيه
4-3- 2
وَاللاَّتِي يَأْتِينَ
الْفَاحِشَةَ مِن
نِّسَآئِكُمْ
فَاسْتَشْهِدُواْ
عَلَيْهِنَّ أَرْبَعةً
مِّنكُمْ فَإِن شَهِدُواْ
فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي
الْبُيُوتِ حَتَّىَ
يَتَوَفَّاهُنَّ
الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ
اللّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً
(15)
وَاللَّذَانَ
يَأْتِيَانِهَا مِنكُمْ
فَآذُوهُمَا فَإِن تَابَا
وَأَصْلَحَا
فَأَعْرِضُواْ عَنْهُمَا
إِنَّ اللّهَ كَانَ
تَوَّابًا رَّحِيمًا (16)
و
از زنان شما آنان كه
مرتكب فحشا شوند ، از
چهار تن از خودتان بر ضد
آنها شهادت بخواهيد . اگر
شهادت دادند ، زنان را در
خانه محبوس كنيد تا
مرگشان فرا رسد . يا خدا
راهي پيش پايشان قرار
دهد .
(
15 )
و آن دو تن را
( زن و مرد )
كه مرتكب آن عمل شده اند
، بيازاريد. و چون توبه
كنند و به صلاح آيند از
آزارشان دست برداريد
زيرا خدا توبه پذير و
مهربان است .
(
16 )
سوره نسا - آيه 16 -
15
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ اتَّقُواْ
اللّهَ وَذَرُواْ مَا
بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِن
كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
(278)
فَإِن لَّمْ تَفْعَلُواْ
فَأْذَنُواْ بِحَرْبٍ
مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ
وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ
رُؤُوسُ أَمْوَالِكُمْ
لاَ تَظْلِمُونَ وَلاَ
تُظْلَمُونَ (279)
اي
كساني كه ايمان آورده ايد
از خدا بترسيد و اگر
ايمان آورده ايد ، از ربا
هر چه باقي مانده است رها
كنيد .
(
278 )
و هر گاه چنين نكنيد ،
( ترك ربا نكنيد )
محاربه با خدا و پيغمبر
را اعلام كنيد . و اگر
توبه كنيد ، اصل
سرمايه از آن شماست .
در اين حال نه ستم
كرده ايد و نه تن به
ستم داده ايد.(
279 )
سوره بقره - آيه 279
- 278
محاربه با خدا و پيغمبر
إِنَّمَا جَزَاء
الَّذِينَ يُحَارِبُونَ
اللّهَ وَرَسُولَهُ
وَيَسْعَوْنَ فِي
الأَرْضِ فَسَادًا أَن
يُقَتَّلُواْ أَوْ
يُصَلَّبُواْ أَوْ
تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ
وَأَرْجُلُهُم مِّنْ
خِلافٍ أَوْ يُنفَوْاْ
مِنَ الأَرْضِ ذَلِكَ
لَهُمْ خِزْيٌ فِي
الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي
الآخِرَةِ عَذَابٌ
عَظِيمٌ (33)
إِلاَّ الَّذِينَ
تَابُواْ مِن قَبْلِ أَن
تَقْدِرُواْ عَلَيْهِمْ
فَاعْلَمُواْ أَنَّ
اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
(34)
همانا جزاي كساني كه با
دوستداران خداوند و
پيامبر به محاربه بر مي
خيزند و در زمين به فتنه
و فساد مي كوشند ، اين
است كه كشته شوند ، يا بر
دار شوند يا دستها و
پاهايشان در خلاف جهت
يكديگر بريده شود ، يا از
سرزمين خويش تبعيد شوند .
اين خواري و زاري دنيوي
شان است و در آخرت هم
عذابي بزرگ در پيش خواهند
داشت .
(
33 )
مگر كساني كه پيش از آنكه
بر آنان دست يابيد ،
توبه كنند كه بدانيد در
اين صورت خداوند آمرزنده
و مهربان است .
(
34 )
سوره المائده - آيه 34
- 33
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ إِنَّمَا
الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ
فَلاَ يَقْرَبُواْ
الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ
بَعْدَ عَامِهِمْ هَـذَا
وَإِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً
فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ
اللّهُ مِن فَضْلِهِ إِن
شَاء إِنَّ اللّهَ
عَلِيمٌ حَكِيمٌ
اي كساني كه ايمان آورده
ايد ، مشركان نجس و
پليدند و از اين سال به
بعد نبايد به مسجد الحرام
نزديك شوند . و اگر از
بينوايي ميترسيد ، خدا
اگر بخواهد به فضل خويش
بي نيازتان خواهد كرد .
زيرا خدا دانا و حكيم است
.
سوره التوبه – آيه 28
إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ
لِلْفُقَرَاء
وَالْمَسَاكِينِ
وَالْعَامِلِينَ
عَلَيْهَا
وَالْمُؤَلَّفَةِ
قُلُوبُهُمْ وَفِي
الرِّقَابِ
وَالْغَارِمِينَ وَفِي
سَبِيلِ اللّهِ وَابْنِ
السَّبِيلِ فَرِيضَةً
مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ
عَلِيمٌ حَكِيمٌ
صدقات براي فقيران است و
مسكينان و كاركناني كه
براي جمع آوري آن زحمت
ميكشند و نيز براي بدست
آوردن دل مخالفان و آزاد
كردن بندگان و قرض داران
و انفاق در راه خدا و
مسافران نيازمند
. و آن
(
صدقه )
فريضه اي است از جانب خدا
. و خدا دانا و حكيم است
.
سوره التوبه – آيه
60
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ إِذَا
تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ
إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى
فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُب
بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ
بِالْعَدْلِ وَلاَ يَأْبَ
كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ
كَمَا عَلَّمَهُ اللّهُ
فَلْيَكْتُبْ
وَلْيُمْلِلِ الَّذِي
عَلَيْهِ الْحَقُّ
وَلْيَتَّقِ اللّهَ
رَبَّهُ وَلاَ يَبْخَسْ
مِنْهُ شَيْئًا فَإن
كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ
الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ
ضَعِيفًا أَوْ لاَ
يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ
هُوَ فَلْيُمْلِلْ
وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ
وَاسْتَشْهِدُواْ
شَهِيدَيْنِ من
رِّجَالِكُمْ فَإِن لَّمْ
يَكُونَا رَجُلَيْنِ
فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ
مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ
الشُّهَدَاء أَن تَضِلَّ
إْحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ
إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى
وَلاَ يَأْبَ الشُّهَدَاء
إِذَا مَا دُعُواْ وَلاَ
تَسْأَمُوْاْ أَن
تَكْتُبُوْهُ صَغِيرًا
أَو كَبِيرًا إِلَى
أَجَلِهِ ذَلِكُمْ
أَقْسَطُ عِندَ اللّهِ
وَأَقْومُ لِلشَّهَادَةِ
وَأَدْنَى أَلاَّ
تَرْتَابُواْ إِلاَّ أَن
تَكُونَ تِجَارَةً
حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا
بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ
عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ
أَلاَّ تَكْتُبُوهَا
وَأَشْهِدُوْاْ إِذَا
تَبَايَعْتُمْ وَلاَ
يُضَآرَّ كَاتِبٌ وَلاَ
شَهِيدٌ وَإِن
تَفْعَلُواْ فَإِنَّهُ
فُسُوقٌ بِكُمْ
وَاتَّقُواْ اللّهَ
وَيُعَلِّمُكُمُ اللّهُ
وَاللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ
عَلِيمٌ (282)
وَإِن كُنتُمْ عَلَى
سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُواْ
كَاتِبًا فَرِهَانٌ
مَّقْبُوضَةٌ فَإِنْ
أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًا
فَلْيُؤَدِّ الَّذِي
اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ
وَلْيَتَّقِ اللّهَ
رَبَّهُ وَلاَ
تَكْتُمُواْ الشَّهَادَةَ
وَمَن يَكْتُمْهَا
فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ
وَاللّهُ بِمَا
تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ
(283)
اي كساني كه ايمان آورده
ايد ، چون وامي تا مدتي
معين به يكديگر دهيد ، آن
را بنويسيد . و بايد در
بين شما كاتبي باشد كه آن
را به درستي بنويسد . و
كاتب نبايد كه در نوشتن
، از آنچه خدا به او
آموخته است سرپيچي كند .
و مديون بايد كه بر كاتب
املا كند و از خداي خود
بترسد و از آن هيچ
نكاهد . اگر مديون
ديوانه يا صغير بود
يا خود املا كردن نمي
توانست ، ولي او از روي
عدالت املا كند . و دو
شاهد مرد به شهادت گيرد
. اگر دو مرد نبود ، يك
مرد و دو زن كه به آنها
رضايت دهيد شهادت بدهند ،
تا اگر يكي فراموش كرد ،
ديگري به يادش بياورد.
و شاهدان چون به شهادت
دعوت شوند . نبايد كه از
شهادت خودداري كنند . از
نوشتن مدت دين خود ، چه
كوچك و چه بزرگ ملول
مشويد . اين روش در نزد
خدا عادلانه تر است ، و
شهادت را استوار دارنده
تر و شك و ترديد را زايل
كننده تر . و هر گاه
معامله نقدي باشد اگر
براي آن سندي ننويسيد
مرتكب گناهي نشده ايد . و
چون معامله اي كنيد ،
شاهدي گيريد . و نبايد به
كاتب و شاهد زياني برسد
كه اگر چنين كنيد
نافرماني
کرده ايد . از خدا بترسيد
. خدا شما را تعليم مي
دهد و او بر هر چيزي آگاه
است 0
(
282 )
هر
گاه در سفر بوديد و كاتبي
نيافتيد ، بايد چيزي به
گرو گرفته شود ، و اگر
كسي از شما ديگري را امين
دانست ، آنكس كه امين
دانسته شده امانت را باز
دهد و بايد از پروردگارش
بترسد . و شهادت را
كتمان مكنيد . هر كس كه
شهادت را كتمان كند به
دل گناه كار است و خدا از
كاري كه مي كنيد آگاه است
.
(
283 )
سوره بقره - آيه
283 - 282
لَيْسَ عَلَى الْأَعْمَى
حَرَجٌ وَلَا عَلَى
الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا
عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ
وَلَا عَلَى أَنفُسِكُمْ
أَن تَأْكُلُوا مِن
بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ
آبَائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ
أُمَّهَاتِكُمْ أَوْ
بُيُوتِ إِخْوَانِكُمْ
أَوْ بُيُوتِ
أَخَوَاتِكُمْ أَوْ
بُيُوتِ أَعْمَامِكُمْ
أَوْ بُيُوتِ
عَمَّاتِكُمْ أَوْ
بُيُوتِ أَخْوَالِكُمْ
أَوْ بُيُوتِ
خَالَاتِكُمْ أَوْ مَا
مَلَكْتُم مَّفَاتِحَهُ
أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيْسَ
عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن
تَأْكُلُوا جَمِيعًا أَوْ
أَشْتَاتًا فَإِذَا
دَخَلْتُم بُيُوتًا
فَسَلِّمُوا عَلَى
أَنفُسِكُمْ تَحِيَّةً
مِّنْ عِندِ اللَّهِ
مُبَارَكَةً طَيِّبَةً
كَذَلِكَ يُبَيِّنُ
اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ
لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُون
بر نابينا حرجي نيست و بر
لنگ حرجي نيست و بر بيمار
حرجي نيست
( كه با شما هم سفره شوند
)
و بر شما حرجي نيست كه از
خانه خود يا خانه پدرتان
يا خانه مادرتان يا خانه
برادرتان يا خانه
خواهرتان يا خانه عمويتان
يا خانه عمه تان يا خانه
دايي تان يا خانه خاله
تان يا خانه اي كه كليد
آن نزد شماست يا خانه
دوستتان چيزي بخوريد . و
گناهي مرتكب نشده ايد ،
اگر با هم بخوريد يا جدا
جدا . و چون به خانه اي
داخل شويد بر يكديگر سلام
كنيد . اين درودي است
مبارك و پاكيزه از جانب
خدا . خدا آيات خود را
براي شما اينچنين بيان مي
كند . باشد كه تعقل كنيد
.
سوره النور – آيه 61
وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ
الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ
أَذًى فَاعْتَزِلُواْ
النِّسَاء فِي الْمَحِيضِ
وَلاَ تَقْرَبُوهُنَّ
حَتَّىَ يَطْهُرْنَ
فَإِذَا تَطَهَّرْنَ
فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ
أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ
اللّهَ يُحِبُّ
التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ
الْمُتَطَهِّرِينَ (222)
نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ
لَّكُمْ فَأْتُواْ
حَرْثَكُمْ أَنَّى
شِئْتُمْ وَقَدِّمُواْ
لأَنفُسِكُمْ وَاتَّقُواْ
اللّهَ وَاعْلَمُواْ
أَنَّكُم مُّلاَقُوهُ
وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
(223)
تو
را از حيض زنان مي پرسند
. بگو: حيض رنجي است . پس
در ايام حيض از زنان دوري
گزينيد و با آنها نزديك
مشويد تا پاك گردند . و
چون پاك شدند از آنجا كه
خدا فرمان داده است با
ايشان نزديكي كنيد . هر
آيينه خدا
توبه كنندگان و
پاكيزگان را دوست دارد.
(
222 )
زنانتان كشتزار شما هستند
. هر كجا كه خواهيد به
كشتزار خود درآييد و براي
خويش از پيش چيزي فرستيد
و از خدا بترسيد و بدانيد
كه نزد او باز خواهيد گشت
و مومنان را بشارت ده .
(223 )
سوره بقره – آيه 223 -
222
حَافِظُواْ عَلَى
الصَّلَوَاتِ والصَّلاَةِ
الْوُسْطَى وَقُومُواْ
لِلّهِ قَانِتِينَ (238)
فَإنْ خِفْتُمْ
فَرِجَالاً أَوْ
رُكْبَانًا فَإِذَا
أَمِنتُمْ فَاذْكُرُواْ
اللّهَ كَمَا عَلَّمَكُم
مَّا لَمْ تَكُونُواْ
تَعْلَمُونَ (239)
نمازها و نماز مياني را
پاس داريد و مطيعانه براي
خدا قيام كنيد .
(
238 )
و اگر از دشمن بيمناك
بوديد ، پياده يا سواره
نماز بخوانيد . و چون
ايمن شديد خدا را ياد
كنيد زيرا به شما چيزهايي
آموخت كه
نميدانستيد . (
239 )
سوره بقره - آيه 239 -
238
نماز
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ لاَ تَقْرَبُواْ
الصَّلاَةَ وَأَنتُمْ
سُكَارَى حَتَّىَ
تَعْلَمُواْ مَا
تَقُولُونَ وَلاَ جُنُبًا
إِلاَّ عَابِرِي سَبِيلٍ
حَتَّىَ تَغْتَسِلُواْ
وَإِن كُنتُم مَّرْضَى
أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ
جَاء أَحَدٌ مِّنكُم مِّن
الْغَآئِطِ أَوْ
لاَمَسْتُمُ النِّسَاء
فَلَمْ تَجِدُواْ مَاء
فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدًا
طَيِّبًا فَامْسَحُواْ
بِوُجُوهِكُمْ
وَأَيْدِيكُمْ إِنَّ
اللّهَ كَانَ عَفُوًّا
غَفُورًا
اي كساني كه ايمان آورده
ايد آنگاه كه مست هستيد
گرد نماز مگرديد تا
بدانيد كه چه ميگوييد . و
نيز در حال جنابت تا غسل
كنيد ، مگر آنكه رهگذر
باشيد . و اگر بيمار يا
كه در سفربوديد ، يا از
مكان قضاي حاجت باز گشته
ايد ، يا با زنان جماع
كرده ايد و آب نيافتيد ،
با خاك پاك تيمم كنيد و
صورت و دستهايتان را با
آن خاك مسح كنيد . هر
آينه خدا عفو كننده و
آمرزنده است .
سوره نسا – آيه 43
نماز
وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي
الأَرْضِ فَلَيْسَ
عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن
تَقْصُرُواْ مِنَ
الصَّلاَةِ إِنْ خِفْتُمْ
أَن يَفْتِنَكُمُ
الَّذِينَ كَفَرُواْ
إِنَّ الْكَافِرِينَ
كَانُواْ لَكُمْ عَدُوًّا
مُّبِينًا (101)
وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ
فَأَقَمْتَ لَهُمُ
الصَّلاَةَ فَلْتَقُمْ
طَآئِفَةٌ مِّنْهُم
مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُواْ
أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا
سَجَدُواْ فَلْيَكُونُواْ
مِن وَرَآئِكُمْ
وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ
أُخْرَى لَمْ يُصَلُّواْ
فَلْيُصَلُّواْ مَعَكَ
وَلْيَأْخُذُواْ
حِذْرَهُمْ
وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ
الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ
تَغْفُلُونَ عَنْ
أَسْلِحَتِكُمْ
وَأَمْتِعَتِكُمْ
فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم
مَّيْلَةً وَاحِدَةً
وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ
إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى
مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم
مَّرْضَى أَن تَضَعُواْ
أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُواْ
حِذْرَكُمْ إِنَّ اللّهَ
أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ
عَذَابًا مُّهِينًا (102)
فَإِذَا قَضَيْتُمُ
الصَّلاَةَ فَاذْكُرُواْ
اللّهَ قِيَامًا
وَقُعُودًا وَعَلَى
جُنُوبِكُمْ فَإِذَا
اطْمَأْنَنتُمْ
فَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ
إِنَّ الصَّلاَةَ كَانَتْ
عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
كِتَابًا مَّوْقُوتًا
(103)
و
چون در زمين سفر كنيد ،
گناهي نيست كه اگر بيم آن
داشتيد كافران به شما
زيان رسانند، نماز خويش
را كوتاه كنيد . زيرا
كافران دشمن آشكار شما
هستند .
(
101 )
و چون تو در ميانشان باشي
( پيغمبر )
و برايشان اقامه نماز كني
، بايد كه گروهي از آنها
با تو ، به نماز بايستند
و سلاحهاي خويش بردارند .
و چون سجده به پايان
بردند ، برابر دشمن شوند
تا گروه ديگر كه نماز
نخوانده اند بيايند و با
تو نماز بخوانند . آنان
نيز هوشيار باشند و
سلاحهاي خويش بگيرند .
زيرا كافران دوست دارند
كه شما از سلاحها و متاع
خود غافل شويد تا يكباره
بر شما بتازند. و گناهي
مرتكب نشده ايد ، هر گاه
از باران در رنج بوديد يا
بيمار بوديد سلاح خويش
بگذاريد ، ولي هوشيارانه
مواظب دشمن باشيد . هر
آينه خدا براي كافران
عذابي خوار كننده آماده
ساخته است .
(
102 )
و
چون نماز را به پايان
برديد خدا را ايستاده ،
يا نشسته ، و يا به پهلو
، خوابيده ياد كنيد . و
چون از دشمن ايمن گشتيد ،
نماز را تمام ادا كنيد كه
نماز بر مومنان در وقتهاي
معين واجب گشته است .
(
103 )
سوره نسا - آيه 103 -
102 - 101
نماز
وَأَقِمِ الصَّلاَةَ
طَرَفَيِ النَّهَارِ
وَزُلَفًا مِّنَ
اللَّيْلِ إِنَّ
الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ
السَّـيِّئَاتِ ذَلِكَ
ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ
نماز بگزار ، در آغاز روز
و ساعاتي از شب. زيرا
نيكي ها ، بديها را از
بين مي برد . اين پندي
است براي اهل پند .
سوره هود – آيه 114
نماز
أَقِمِ الصَّلاَةَ
لِدُلُوكِ الشَّمْسِ
إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ
وَقُرْآنَ الْفَجْرِ
إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ
كَانَ مَشْهُودًا (78)
وَمِنَ اللَّيْلِ
فَتَهَجَّدْ بِهِ
نَافِلَةً لَّكَ عَسَى
أَن يَبْعَثَكَ رَبُّكَ
مَقَامًا مَّحْمُودًا
(79)
از هنگام زوال خورشيد تا
آنگاه كه تاريكي شب فرا
مي رسد نماز را بر پاي
دار و نيز نمازصبحگاه را
. و نماز صبحگاه را همگان(
فرشتگان )
حاضر شوند .
(
78 )
و پاره اي از شب را به
خواندن نماز زنده بدار .
اين نافله خاص تو است
( افزون بر نمازهاي واجب
يوميه )
باشد كه پروردگارت تو را
به مقامي پسنديده برساند
.
(
79 )
سوره الاسرا - آيه 79
- 78
نماز
قُلِ ادْعُواْ اللّهَ
أَوِ ادْعُواْ
الرَّحْمَـنَ أَيًّا مَّا
تَدْعُواْ فَلَهُ
الأَسْمَاء الْحُسْنَى
وَلاَ تَجْهَرْ
بِصَلاَتِكَ وَلاَ
تُخَافِتْ بِهَا
وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ
سَبِيلاً
بگو : چه الله را بخوانيد
، چه رحمان را بخوانيد،
هر كدام را كه بخوانيد ،
نامهاي نيكو از آن اوست .
صدايت را در نماز بلند
مكن و نيز صدايت را
بدان آهسته مكن
(
خيلي آهسته مكن )
و ميان اين دو راهي بر
گزين .
( اعتدال را رعايت كن )
سوره الاسرا – آيه 110
نماز
فَاصْبِرْ عَلَى مَا
يَقُولُونَ وَسَبِّحْ
بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ
طُلُوعِ الشَّمْسِ
وَقَبْلَ غُرُوبِهَا
وَمِنْ آنَاء اللَّيْلِ
فَسَبِّحْ
وَأَطْرَافَ
النَّهَارِ لَعَلَّكَ
تَرْضَى
بر آنچه ميگويند شكيبا
باش و پروردگارت را پيش
از طلوع خورشيد و پيش از
غروب آن به پاكي بستاي و
در ساعات شب و اول و آخر
روز تسبيح گوي . شايد
خشنود گردي .
سوره طه – آيه 130
سایت را مرور کنید: