يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُوا إِذَا نُودِي
لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ
الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا
إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ
وَذَرُوا الْبَيْعَ
ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ
إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
اي كساني كه ايمان آورده
ايد ، هنگامي كه براي
نماز روز جمعه اذان گفته
شود ، بسوي ذكر خدا
بشتابيد و خريد و فروش
را رها كنيد كه اين
براي شما بهتر است اگر
ميدانستيد .
سوره الجمعه - آيه 9
كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا
حَضَرَ أَحَدَكُمُ
الْمَوْتُ إِن تَرَكَ
خَيْرًا الْوَصِيَّةُ
لِلْوَالِدَيْنِ
وَالأقْرَبِينَ
بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا
عَلَى الْمُتَّقِينَ
هر گاه يكي از شما را مرگ
فرا رسد و مالي بر جاي
گذارد مقرر شد كه درباره
پدر و مادر و خويشاوندان
، از روي انصاف قضاوت كند
( وصيت كند )
و اين شايسته پرهيزكاران
است
سوره بقره – آيه 180
فَمَن بَدَّلَهُ
بَعْدَمَا سَمِعَهُ
فَإِنَّمَا إِثْمُهُ
عَلَى الَّذِينَ
يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ
اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
(181)
فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍ
جَنَفًا أَوْ إِثْمًا
فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ
فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ
إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ
رَّحِيمٌ (182)
پس
هر كس كه آن وصيت را
بشنود و آنگاه در آن
تغييري دهد، گناهش بر آن
كسي است كه آن را تغيير
داده است . بدرستي كه
خداوند شنوا و داناست .
(181 )
هر گاه بيم آن رود كه
وصيت كننده اي در وصيت
خويش دستخوش ستم يا گناهي
شده باشد ، اگر كسي به
اصلاح ميان آنان پردازد ،
( وصيت را در حضور وراث
به جهت حل اختلاف تغيير
دهد )
مرتكب گناهي نشده است
كه خدا آمرزنده و مهربان
است.
(182)
سوره بقره – آيه 182 -
181
وصيت
وَالَّذِينَ
يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ
وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا
وَصِيَّةً
لِّأَزْوَاجِهِم
مَّتَاعًا إِلَى
الْحَوْلِ غَيْرَ
إِخْرَاجٍ فَإِنْ
خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ
عَلَيْكُمْ فِي مَا
فَعَلْنَ فِيَ
أَنفُسِهِنَّ مِن
مَّعْرُوفٍ وَاللّهُ
عَزِيزٌ حَكِيمٌ
مرداني از شما كه ميميرند
و زناني بر جاي ميگذارند
بايد كه درباره زنان خود
وصيت كنند كه هزينه آنها
را بمدت يك سال بدهند و
از خانه بيرونشان نكنند
. پس اگر خودشان از خانه
خارج شوند , در مورد
تصميمي كه به نحو شايسته
اي براي خود ميگيرند ,
گناهي بر شما نيست . و
خدا غالب و حكيم است .
سوره بقره – آيه 240
وصيت
يِا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ شَهَادَةُ
بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ
أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ
حِينَ الْوَصِيَّةِ
اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ
مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ
مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ
أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي
الأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم
مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ
تَحْبِسُونَهُمَا مِن
بَعْدِ الصَّلاَةِ
فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ
إِنِ ارْتَبْتُمْ لاَ
نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا
وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى
وَلاَ نَكْتُمُ شَهَادَةَ
اللّهِ إِنَّا إِذًا
لَّمِنَ الآثِمِينَ (106)
فَإِنْ عُثِرَ عَلَى
أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا
إِثْمًا فَآخَرَانِ
يِقُومَانُ مَقَامَهُمَا
مِنَ الَّذِينَ
اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ
الأَوْلَيَانِ
فَيُقْسِمَانِ بِاللّهِ
لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ
مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا
اعْتَدَيْنَا إِنَّا
إِذًا لَّمِنَ
الظَّالِمِينَ (107)
ذَلِكَ أَدْنَى أَن
يَأْتُواْ بِالشَّهَادَةِ
عَلَى وَجْهِهَا أَوْ
يَخَافُواْ أَن تُرَدَّ
أَيْمَانٌ بَعْدَ
أَيْمَانِهِمْ وَاتَّقُوا
اللّهَ وَاسْمَعُواْ
وَاللّهُ لاَ يَهْدِي
الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
(108)
اي
كساني كه ايمان آورده ايد
، چون مرگتان فرا رسد ،
به هنگام وصيت دو عادل را
از ميان خودتان به شهادت
گيريد . يا وقتي در سفر
بوديد و شما را مرگ فرا
رسيد ، از غير خودتان را
. اگر از آن دو در شك
بوديد ، نگاهشان داريد تا
بعد از نماز ، آنگاه به
خدا سوگند خورند كه اين
شهادت را به هيچ قيمت
دگرگون نكنيم ، هر چه به
سود خويشاوندانمان باشد و
آن را كتمان نكنيم . اگر
جز اين باشد از
گناهكارانيم .
(
106 )
و
هر گاه معلوم شود كه آن
دو شاهد مرتكب خيانت شده
اند دو شاهد ديگر كه بر
آنها جفا رفته و اولي تر
از آن دو باشند جاي ايشان
را بگيرند . آن دو به خدا
قسم خورند كه شهادت ما از
شهادت آن دو ، درست تر
است و ما از حق تجاوز
نكنيم . هر گاه چنين كنيم
از ستمكاران باشيم .
(
107 )
اين شيوه نزديك تر به آن
است تا شهادت را بر وجه
خود ادا كنند يا پس از
سوگند خوردن از رد
سوگندهايشان بترسند . از
خدا بترسيد . و گوش فرا
داريد . خداوند مردم
نافرمان را هدايت نميكند
.
(
108 )
سوره المائده - آيه
108 - 107 - 106
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ لاَ تَقْرَبُواْ
الصَّلاَةَ وَأَنتُمْ
سُكَارَى حَتَّىَ
تَعْلَمُواْ مَا
تَقُولُونَ وَلاَ جُنُبًا
إِلاَّ عَابِرِي سَبِيلٍ
حَتَّىَ تَغْتَسِلُواْ
وَإِن كُنتُم مَّرْضَى
أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ
جَاء أَحَدٌ مِّنكُم مِّن
الْغَآئِطِ أَوْ
لاَمَسْتُمُ النِّسَاء
فَلَمْ تَجِدُواْ مَاء
فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدًا
طَيِّبًا فَامْسَحُواْ
بِوُجُوهِكُمْ
وَأَيْدِيكُمْ إِنَّ
اللّهَ كَانَ عَفُوًّا
غَفُورًا
اي كساني كه ايمان آورده
ايد آنگاه كه مست هستيد
گرد نماز مگرديد تا
بدانيد كه چه ميگوييد . و
نيز در حال جنابت تا غسل
كنيد مگر آنكه رهگذر
باشيد . و اگر بيمار يا
كه در سفربوديد ، يا از
مكان قضاي حاجت باز گشته
ايد ، يا با زنان جماع
كرده ايد و آب نيافتيد ،
با خاك پاك تيمم كنيد و
صورت و دستهايتان را با
آن خاك مسح كنيد . هر
آينه خدا عفو كننده و
آمرزنده است .
سوره نسا – آيه 43
وضو
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ إِذَا قُمْتُمْ
إِلَى الصَّلاةِ
فاغْسِلُواْ وُجُوهَكُمْ
وَأَيْدِيَكُمْ إِلَى
الْمَرَافِقِ
وَامْسَحُواْ
بِرُؤُوسِكُمْ
وَأَرْجُلَكُمْ إِلَى
الْكَعْبَينِ وَإِن
كُنتُمْ جُنُبًا
فَاطَّهَّرُواْ وَإِن
كُنتُم مَّرْضَى أَوْ
عَلَى سَفَرٍ أَوْ جَاء
أَحَدٌ مَّنكُم مِّنَ
الْغَائِطِ أَوْ
لاَمَسْتُمُ النِّسَاء
فَلَمْ تَجِدُواْ مَاء
فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدًا
طَيِّبًا فَامْسَحُواْ
بِوُجُوهِكُمْ
وَأَيْدِيكُم مِّنْهُ مَا
يُرِيدُ اللّهُ
لِيَجْعَلَ عَلَيْكُم
مِّنْ حَرَجٍ وَلَـكِن
يُرِيدُ لِيُطَهَّرَكُمْ
وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهُ
عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ
تَشْكُرُونَ
اي كساني كه ايمان آورده
ايد ، چون به نماز
برخاستيد ، صورت و دستها
را تا آرنج بشوييد و سر و
پاهايتان را تا قوزك مسح
كنيد . و اگر جنب بوديد
خود را پاك سازيد . و اگر
بيمار يا در سفر بوديد يا
از جاي قضاي حاجت آمده
بوديد ، يا با زنان
نزديكي كرده بوديد ، و
آب نيافتيد ، با خاك پاك
تيمم كنيد و صورت و
دستهايتان را با آن مسح
كنيد . خدا نميخواهد شما
در رنج افتيد ، بلكه
ميخواهد شما را پاكيزه
سازد و نعمتش را بر شما
تمام كند ، باشد كه سپاس
گزاريد .
سوره المائده – آيه 6
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُواْ أَوْفُواْ
بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ
لَكُم بَهِيمَةُ
الأَنْعَامِ إِلاَّ مَا
يُتْلَى عَلَيْكُمْ
غَيْرَ مُحِلِّي
الصَّيْدِ وَأَنتُمْ
حُرُمٌ إِنَّ اللّهَ
يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ
اي كساني كه ايمان آورده
ايد به پيمانها وفا كنيد
0 حيوانات چهارپا ، مگر
آنهاي كه از اين پس
برايتان گفته مي شود ، بر
شما حلال شده اند و آنچه
را كه در حال احرام صيد
مي كنيد حلال مشماريد
خدا به هر چه مي خواهد
حكم مي كند .
سوره المائده – آيه 1
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ
آمَنُوا إِذَا جَاءكُمُ
الْمُؤْمِنَاتُ
مُهَاجِرَاتٍ
فَامْتَحِنُوهُنَّ
اللَّهُ أَعْلَمُ
بِإِيمَانِهِنَّ فَإِنْ
عَلِمْتُمُوهُنَّ
مُؤْمِنَاتٍ فَلَا
تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى
الْكُفَّارِ لَا هُنَّ
حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ
يَحِلُّونَ لَهُنَّ
وَآتُوهُم مَّا أَنفَقُوا
وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ
أَن تَنكِحُوهُنَّ إِذَا
آتَيْتُمُوهُنَّ
أُجُورَهُنَّ وَلَا
تُمْسِكُوا بِعِصَمِ
الْكَوَافِرِ وَاسْأَلُوا
مَا أَنفَقْتُمْ
وَلْيَسْأَلُوا مَا
أَنفَقُوا ذَلِكُمْ
حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ
بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ
عَلِيمٌ حَكِيمٌ (10)
وَإِن فَاتَكُمْ شَيْءٌ
مِّنْ أَزْوَاجِكُمْ
إِلَى الْكُفَّارِ
فَعَاقَبْتُمْ فَآتُوا
الَّذِينَ ذَهَبَتْ
أَزْوَاجُهُم مِّثْلَ مَا
أَنفَقُوا وَاتَّقُوا
اللَّهَ الَّذِي أَنتُم
بِهِ مُؤْمِنُونَ (11)
اي كساني كه ايمان آورده
ايد هنگامي كه زنان مومنه
مهاجر(
همسران كافران ايمان
آورده )
نزد شما آيند بيازماييد
شان . خدا به ايمانشان
داناتر است . پس اگر
دانستيد كه ايمان آورده
اند نزد كافران بازشان
مگردانيد . زيرا اينان به
مردان كافر حلال نيستند و
مردان كافر نيز بر آنها
حلال نيستند . و هر چه آن
كافران براي اينگونه زنان
هزينه كرده اند بپردازيد
. و اگر با آنها ازدواج
كنيد و مهرشان را بدهيد ،
مرتكب گناهي نشده ايد. و
زنان كافر خود را نگه
مداريد . و هر چه هزينه
كرده ايد از مردان كافر
بخواهيد و آنها نيز هر چه
هزينه كرده اند از شما
بخواهند . اين حكم خداست
. خدا ميان شما حكم ميكند
و او دانا و حكيم است .
(10)
و اگر زنان يكي از شما به
كفار پيوست و آنگاه به
انتقام از كافران
برخاستيد
،
(
از غنايمي كه گرفته ايد )
به كساني كه زنانشان
رفته اند به ميزان هزينه
اي كه كرده اند بپردازيد
. و از خدايي كه به او
ايمان آورده ايد، بترسيد
.
(11 )
سوره الممتحنه - آيه 11
- 10
فِي الدُّنْيَا
وَالآخِرَةِ
وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ
الْيَتَامَى قُلْ
إِصْلاَحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ
وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ
فَإِخْوَانُكُمْ وَاللّهُ
يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ
مِنَ الْمُصْلِحِ وَلَوْ
شَاء اللّهُ لأعْنَتَكُمْ
إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ
حَكِيمٌ
تو را از يتيمان مي پرسند
. بگو: اصلاح حالشان بهتر
است
(
ﻳﻌﻨﻲ سر پرستی آنها بهتر
از آن است که بخاطر ترس
از آمدن مال ﻳﺘﻴﻢ به طرف
خودتان آنها را بی سر
پرست رها نماﻳﻴﺪ )
. و اگر با آنها همزﻳﺴﺘﻲ
كنيد مانند برادران شما
باشند . خداوند تبهكار را
از نيكوكار باز مي شناسد
و اگر خواهد بر شما سخت
ميگيرد كه پيروزمند و
حكيم است .
سوره بقره – آيه 220
يتيم
وَآتُواْ الْيَتَامَى
أَمْوَالَهُمْ وَلاَ
تَتَبَدَّلُواْ
الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ
وَلاَ تَأْكُلُواْ
أَمْوَالَهُمْ إِلَى
أَمْوَالِكُمْ إِنَّهُ
كَانَ حُوبًا كَبِيرًا
(2)
وَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ
تُقْسِطُواْ فِي
الْيَتَامَى فَانكِحُواْ
مَا طَابَ لَكُم مِّنَ
النِّسَاء مَثْنَى
وَثُلاَثَ وَرُبَاعَ
فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ
تَعْدِلُواْ فَوَاحِدَةً
أَوْ مَا مَلَكَتْ
أَيْمَانُكُمْ ذَلِكَ
أَدْنَى أَلاَّ
تَعُولُواْ (3)
مال يتيمان را به يتيمان
دهيد و حرام را با حلال
مبادله مكنيد . و اموال
آنها را همراه با اموال
خويش مخوريد . اين گناهي
بزرگ است .
(2)
اگرشما را بيم آن است كه
دركار يتيمان
( دختران يتيمي كه مايل
به ازدواج با آنها بوده
ايد )
عدالت نورزيد ، با زناني
غير از آنها هر چه شما
را پسند افتد ، دو ، دو و
سه ، سه و چهار ، چهار
ازدواج كنيد 0 و اگر بيم
آن داريد كه به عدالت
رفتار نكنيد تنها يك زن
بگيريد يا هر چه مالك آن
شويد
( كنيزان )
اين راهي بهتر است تا
مرتكب ستم نگرديد . (3)
سوره نسا – آيه 3 - 2
يتيم
وَابْتَلُواْ الْيَتَامَى
حَتَّىَ إِذَا بَلَغُواْ
النِّكَاحَ فَإِنْ
آنَسْتُم مِّنْهُمْ
رُشْدًا فَادْفَعُواْ
إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ
وَلاَ تَأْكُلُوهَا
إِسْرَافًا وَبِدَارًا
أَن يَكْبَرُواْ وَمَن
كَانَ غَنِيًّا
فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَن
كَانَ فَقِيرًا
فَلْيَأْكُلْ
بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا
دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ
أَمْوَالَهُمْ
فَأَشْهِدُواْ عَلَيْهِمْ
وَكَفَى بِاللّهِ
حَسِيبًا
يتيمان را بيازماييد تا
آنگاه كه به سن زناشويي
برسند پس اگر رشدي يافتيد
اموالشان را به خودشان
واگذاريد . و از بيم آنكه
مبادا به سن رشد رسند
اموالشان را به ناحق و
شتاب مخوريد . هر كه
توانگر است عفت ورزد
( دست به اموال يتيم نزند
)
و هر كه بينواست به آن
اندازه كه عرف تصديق كند
بخورد . و چون اموالشان
را تسليمشان كرديد كساني
را بر آنان به شهادت
بگيرد و خدا براي حساب
كشيدن كافي است .
سوره نسا – آيه 6
يتيم
إِنَّ الَّذِينَ
يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ
الْيَتَامَى ظُلْمًا
إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي
بُطُونِهِمْ نَارًا
وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا
آنان كه اموال يتيمان را
به ستم مي خورند شكم خويش
پر از آتش مي كنند و به
آتشي فروزان خواهند افتاد
.
سوره نسا - آيه 10
يتيم
وَلاَ تَقْرَبُواْ مَالَ
الْيَتِيمِ إِلاَّ
بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
حَتَّى يَبْلُغَ
أَشُدَّهُ وَأَوْفُواْ
بِالْعَهْدِ إِنَّ
الْعَهْدَ كَانَ
مَسْؤُولاً
جز به وجهي نيكوتر به مال
يتيم نزديك مشويد تا
آنگاه كه به حد بلوغش
برسد . و به عهد خويش وفا
كنيد كه بازخواست خواهيد
شد .
سوره الاسرا – آيه 34
سایت را مرور کنید: